Гордост у нама то је рак рана
Гордост у души вечна је тама
Гордост уздиже ал’ срце слама
Где гордост царује ту влада тама.
Кроз гордост долазе, лењост, празнина
Стање очаја и чамотина
Духовна пустош и права тама
Кроз гордост демон влада са нама.
Гордост нас диже до егоизма
А душу обара до песимизма
Нуди човеку живот без Бога
И ставља човека изнад тога.
Tuesday, May 18, 2010
Sunday, April 4, 2010
Христос воскресе !
По повод Христовото Воскресение, сакам нешто да ви пишам браќа и сестри. Најпрво да ви го честитам празникот со поздравот ХРИСТОС ВОСКРЕСЕ!
Христос живееше и пострада за нас грешниците. Ни остави пример и поука од Самиот Себе како ние треба да живееме за да се спасиме. Да ги пазиме и исполнуваме неговите заповеди и да го следиме Него, Светлината на светот и Спасителот наш. Христос живееше и пострада за нас, за да и ние живееме и пострадаме за Христа. Он стана човек, за да ние станеме богови по благодат. Христос се даде Самиот Себе жртва за да не спаси нас грешниците, кои преку Адам и Ева паднавме во грев и се оддалечивме од Бога. Но, Бог не го остава своето создание, туку премудро промислува како да го избави, со што го праќа Својот Единороден Син да ги земе гревовите на светот. Од животот на нашиот Господ Исус Христос ние да се поучиме како треба да живееме за да добиеме вечно живеалиште, зашто Он рече: „Поучете се од Мене зашто Сум кроток и смирен и ќе најдете мир на душите ваши“. Така и ние секое страдање ради Христа да го примаме кротко и смирено, да трпиме секакви прогони ради Христа, да правиме секакви добри дела ради Христа. Затоа што Самиот Христос рече: „Блажени сте вие, кога ќе ве срамат и ќе ве прогонуваат и кога ќе говорат против вас секакви лоши зборови лажно заради Мене“.
Христос живееше и пострада за нас грешниците. Ни остави пример и поука од Самиот Себе како ние треба да живееме за да се спасиме. Да ги пазиме и исполнуваме неговите заповеди и да го следиме Него, Светлината на светот и Спасителот наш. Христос живееше и пострада за нас, за да и ние живееме и пострадаме за Христа. Он стана човек, за да ние станеме богови по благодат. Христос се даде Самиот Себе жртва за да не спаси нас грешниците, кои преку Адам и Ева паднавме во грев и се оддалечивме од Бога. Но, Бог не го остава своето создание, туку премудро промислува како да го избави, со што го праќа Својот Единороден Син да ги земе гревовите на светот. Од животот на нашиот Господ Исус Христос ние да се поучиме како треба да живееме за да добиеме вечно живеалиште, зашто Он рече: „Поучете се од Мене зашто Сум кроток и смирен и ќе најдете мир на душите ваши“. Така и ние секое страдање ради Христа да го примаме кротко и смирено, да трпиме секакви прогони ради Христа, да правиме секакви добри дела ради Христа. Затоа што Самиот Христос рече: „Блажени сте вие, кога ќе ве срамат и ќе ве прогонуваат и кога ќе говорат против вас секакви лоши зборови лажно заради Мене“.
Sunday, March 21, 2010
Поуки од Свети Антониј Велики
1.Почетокот на подвижничкиот живот е послушништвото.
2.Бидете потполно уверени, дека нема да напредувате духовно, нема да растете и да се усовршувате, ниту ќе можете да го разликувате доброто од злото, ако не ги слушате и ако не им се покорувате на вашите духовни отци.
2.Бидете потполно уверени, дека нема да напредувате духовно, нема да растете и да се усовршувате, ниту ќе можете да го разликувате доброто од злото, ако не ги слушате и ако не им се покорувате на вашите духовни отци.
Wednesday, March 3, 2010
Духовни поуки
Овие три работи Бог ги бара од секој човек што примил крштевање: од душата бара правилна вера, од устата вистина, од телото непорочност.
(Ава Григориј)
Должни сме да умреме за самите себеси, за да живеат другите! Христос рече: Не плашете се да го загубите животот, служејќи му на братот! Кој му служи на својот ближен, ја спасува својата душа за вечниот живот!
Старец Софрониј (Сахаров)
(Ава Григориј)
Должни сме да умреме за самите себеси, за да живеат другите! Христос рече: Не плашете се да го загубите животот, служејќи му на братот! Кој му служи на својот ближен, ја спасува својата душа за вечниот живот!
Старец Софрониј (Сахаров)
Tuesday, February 2, 2010
Порака до тебе од непознат светогорски старец
Синко, можеби нема ни малку да обратиш внимание на овие мои зборови. Но, Бог знае дека само од сочувство и љубов кон тебе и грижејќи се за твое добро, ти зборувам и ти го изнесувам сето ова. Не ти барам ништо.
И Христос не ти бара ништо. На Бога ништо не Му е потребно. Единствено што сака е тебе да ти е добро. Тој сака и ти да се радуваш со Него, како и толку многу други што му се радуваат. Те љуби и те посакува во Своја близина, како што таткото го љуби своето чедо.
И Христос не ти бара ништо. На Бога ништо не Му е потребно. Единствено што сака е тебе да ти е добро. Тој сака и ти да се радуваш со Него, како и толку многу други што му се радуваат. Те љуби и те посакува во Своја близина, како што таткото го љуби своето чедо.
Sunday, January 31, 2010
Свети Атанасиј Велики, архиепископ Алесандриски
Роден во Александрија 296 година. Од детството наклонет кон духовниот призив. Беше ѓакон кај архиепископот Александар и го придружуваше својот архиепископ на Првиот Вселенски Собор во Никеја. На овој Собор многу се прослави со неговата ученост, благочестие и ревност за Православието. Многу придонесе за побивањето на Ариевата ерес и за утврдувањето на Православието. Го напиша Симболот на Верата кој на Соборот беше усвоен. По смртта на Александар, Св. Атанасиј беше избран за архиепископ Александриски. Во архиепископскиот чин остана над четириесет години, иако не беше цело време на архиепископскиот престол. Речиси сиот живот беше гонет од еретиците. Од царевите најмногу го гонеа: Констанциј, Јулијан и Валент; од епископите Евсевиј Никомидиски со уште мнозина други; а од еретиците Ариј и неговите следбеници.
Friday, January 29, 2010
Гревот
Драги читатели, ние сме создадени за Бога и единствено во Него го наоѓаме врховното блаженство, по кое копнее нашето срце. Ништо друго надвор, од Бога не може да ја усреќи нашата душа! Дајте му на човек се што ќе посака, тој ќе му се радува на тоа одредено време, но потоа ќе стане рамнодушен бидејќи чувствува дека му недостасува нешто друго, многу повозвишено. Зарем и детето не и се радува на новата играчка се додека не огладни? Тогаш ја фрла играчката и бара леб. И меѓу најгласните задоволства на животот, и меѓу најголемите постигнувања на светот, некаква неискоренлива внатрешна глад за правда, и мир и радост во Сетитот Дух (Рим.14,17) ја мачи нашата душа и не дава мир!
Subscribe to:
Posts (Atom)



